Livet!

Har du kjent at du berre stoppar opp, og du får nesten ikkje ut et ord? Berre står der, vert heilt blank i augene og nyt synet!

Den fyrste fuglen me møtte på var ei Havsule. Fin og vakker, men plutselig tok båten ein heilomvending, og kapteinen ropte ut til oss, «når eg ser ei havsule svømmande åleine på denne plassen, veit eg at noko er galt.

Eg begynte å tenke på snøskred, tenk om eg ikkje fann vegen heim igjen, hadde eg for lite klær? Eg satt meg ned, fyrte på vedkubbane, lagde meg ein kakao, og skulle til å begynne på maten!

Ei turglad jente frå sunnmøre, med masse kunnskap og nydelige bilder! I dag skulle me møte ho, og hunden hennar Nansen! Me reiste frå Runde, og eg kjente allerede då at det kribla i magen.

Kajakken, som flyt så lydlaus i bølgene. Eghar måtta satt den på vent, men eg har endå ikkje gitt den opp. Eg vil flyta lydlaus gjennom bølgene igjen.

Eg og Elias Jordal går ut av komfortsona i håp om at dykk dreg litt på smilebandet!