hjarta

Havet er vilt, vakkert og fullt av krefter. Likevel oppstår det av og til små augeblikk som verkar nesten umoglege.

Då bølgjene braut mot svaberga, forma sjøspruten eit hjarta, akkurat idet lundefuglen flaug forbi. Eit sekund som var vekk like fort som det kom.

Bak dette biletet ligg mykje venting. Eg stod lenge og følgde bølgjene, lyset og fuglane, vel vitande om at naturen aldri gjentek seg.

For meg minner dette biletet om at sjølv i dei største kreftene finst det rom for noko vakkert.